ခြိမ့်သဲ

“ဘကြီးပြူး ကြွဖြစ်အောင် ကြွခဲ့ပါ” ဟူသော ဝန်ကြီးချုပ်၏အမှာစကားနှင့် ဖိတ်စာကိုကြည့်ကာ ဖိတ်စာရောက်သည့်နေ့မှစ၍ နေ့စဉ်ရက်ဆက် ရင်ထဲမှာစိတ်စောကာ ရောက်မည့်နေ့ကို စိတ်မောစွာ စောင့်မျှော် ခဲ့ရပါသည်။ အနှစ်နှစ် အလလက မျှော်တလင့်လင့် စိတ်တထင့်ထင့်ဖြင့် ရင်နင့်အောင် တွေးတော ငေးမောခဲ့ ရသော နေ့တစ်နေ့ကို တကယ်ပဲ ရောက်ရှိပေတော့မည်။ အသက်ရှစ်ဆယ်နှင့် မလှမ်းမကမ်းအချိန်ထိ ကိုယ်မသေခင် မြင်မှမြင်လိုက်ရပါ့မလား ဟူသော မောလျစွာ သောကဝေဒနာသည် ယခုအချိန်ရောက်မှ ပြေရာပြေကြောင်းဖြစ်စေတော့သည်။ ကျေရာကျေကြောင်း ဖြစ်စေတော့မည်။ “ဖေဖေ သွားလို့ ဖြစ်ပါ့မလား” သမီးကြီးက စိုးရိမ်သောကဖြင့် ပြောလာသည်။ “ဖေဖေ့ တစ်သက် မြင်တွေ့ခွင့်ရဖို့ မသေချာတဲ့ တကယ့်အခွင့်အရေးကြီးပါ သမီးရယ်၊ ဒီအခွင့်အရေးကို ဖေဖေ လက်လွတ်အဆုံးရှုံး မခံပါရစေနဲ့ကွယ်” သွားဖြစ်အောင် သွားကိုသွားရမည်ဟူသော စိတ်က ဆောင်နေ၍လား […]

( ၁ ) တံငါရွာကလေး၏ စုတ်ပြတ်နုံချာလှသော သေးနုပ်သိမ်ငယ်မှု အခင်း အကျင်းကို တွေ့ဖူးနေကျ။ အိမ်တွေက လည်း ဖရိုဖရဲ အယိုင်ယိုင်အနဲ့နဲ့။ ခိုင်မတ်သော ထူထူထောင်ထောင် အိမ်တစ်ဆောင်မျှ မတွေ့ရ။ ရွာ မလှပ သလို ရွာသားတွေကလည်း အကျည်းတန်သည်။ မည်းမည်း ပြောင်ပြောင် ကျွဲပေါက်တစ်ကောင်လို ရုန်းကန်ရ၍ ထင်သည်။ တံငါရွာကလေးက ရွာသားတွေ မြို့ထဲ ဝင်လာလျှင် ကျွဲအုပ်ကြီးဟု ထင်ရသည်။ တံငါရွာငယ်လေးကဟု ပြောလာသော နုနွဲ့လှပသည့် မမြသွေး ဆို သူကို ငေး၍ကြည့်မိသည်။ မျက်ခုံး ထူထူလေးအောက်မှ တောက်လက်သော မျက်နက်ဝန်းလေးက တံငါရွာသူ မဟုတ်ကြောင်း ငြင်းဆိုနေသယောင်။ နှုတ်ခမ်းဖူးဖူး အပြုံးနုနုလေးက တံငါရွာသူတွေမှာ ရှိမနေတတ်။ အချိုးအစား ကျနပြေပြစ်သည့် ကိုယ်နေဟန်ထား က

နှစ်ပေါင်းငါးဆယ်ကျော်ကို နောက်ကြောင်းပြန်ဆွဲဆန့်တွေးကြည့်သော် အဟောင်းအဟောင်းတို့သည် အသစ်အသစ် ဖြစ်၍ လာချေပြီ။ နေရာဟောင်းကိုရောက်တော့ ငယ်ချစ်ဟောင်းကို အောက်မေ့တမ်းတ သတိရမိသည်ကို အပြစ်ဟူ၍ မဆိုသာပါချေ။  ထိုခေတ်က မြတ်ဝတ်ရည်သင်း၊ မြစပယ်ငုံ၊ ယမင်းရွှေစင်တို့သည် မန္တလေးဝိဇ္ဇာနှင့်သိပ္ပံတက္က သိုလ်၏ မြန်မာဆန်ဆန် လှပဆန်းသစ်သော အမည်နှင့် ဆင်းသွင်ရုပ်ဝါ လက္ခဏာသွယ်သွယ် မူရာကြော့ရှင်းသည့် လှယမင်းများ ဖြစ်ကြသည်။ ကိုယ်နှင့်တန်ရာတန်ရာဟူ၍ တန်းမတူသော်လည်း မြတ်ဝတ်ရည်သင်းကို ဆွတ်ချူယူငင်ရန် သံယောဇဉ် နှောင်ဖွဲ့ခဲ့ဖူးသည်။               “ရှင်က ဝတ်ရည်ကို ချစ်တယ့်လို့ ပြောလာတယ်နော်”  မြတ်ဝတ်ရည်သင်းက ချစ်သူဝိုင်းဝိုင်းလည်နေသူဖြစ်ရာ အမည်အားဖြင့်လည်း မထင်ရှား၊ ဥစ္စာဓနအားဖြင့်လည်း နွမ်းပါးသောသူ့ကို ခုလိုအဖက်လုပ်၍ ပြောဖော်ဆိုဖော်ရသည်ကိုပင် ကျေးဇူးအတင်ကြီးတင်နေမိသည်။            “ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ နှလုံးသားဆန္ဒကို ရှေ့တန်းတင်မိခဲ့ပါတယ်”            “ဝတ်ရည်ဘေးမှာ