အမေရိကန်

မကြာခင် အမေရိကန် သမ္မတ ဒေါ်နယ်ထရမ့် နှင့် တရုတ်သမ္မတ ရှီကျင့်ဖျင်တို့ တွေ့ဆုံကြမည်ဟု ဆိုသည်။ အမေရိကန် နှင့် တရုတ် ပထမဆုံး သမ္မတအဆင့် ခရီးစဉ်မှာ ၁၉၇၂ခုနှစ် တွင် သမ္မတ နစ်ဆင် နှင့် မော်စီတုန်း၊ ချူအင်လိုင်း တို့ လက်ထက်တွင် ဖြစ်၏။ အောက်ပါ ဆောင်းပါးမှာ တရုတ်ပြည်သို့ ပထမဆုံးခရီးစဉ်တွင် မော်စီတုန်း၊ ချူအင်လိုင်း တို့နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရသည်တို့ကို သမ္မတ (ဟောင်း) နစ်ဆင်က သူ၏ ကိုယ်တိုင်ရေးမှတ်တမ်း In The Arena စာအုပ်တွင် ဖော်ပြထားသည်ကို ပြန်ဆိုထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။  KIDD ဘာသာပြန်သူ ~~~~~~~~~~~~~~~ ၁၉၇၂ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၂၁ရက်၊ ဘေဂျင်း လေဆိပ်မှ အစိုးရဧည့်ဂေဟာသို့ အသွားလမ်းမှာ ရင်ဖိုစရာ ဖြစ်သည်။ ဒု […]

သမ္မတ ဒေါ်နယ်ထရမ့်၏ သွင်းကုန်ခွန် အပြန်အလှန် တိုးမြှင့်ခြင်းတွင် အိန္ဒိယအား သွင်းကုန်ခွန် လျှော့ချပေးသည်။ အတုံ့အပြန်သဘောဖြင့် တရုတ်နိုင်ငံအား နိုင်ငံတကာ စီးပွားရေးမှ “ပ”ထုတ်ထားရန် အခြားနိုင်ငံများအား တွန်းအားပေးမည့် အမေရိကန်၏ ဗျူဟာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း အဖြစ် ဒု-သမ္မတ ဂျေဒီဗန့်စ် သည် ဧပြီလ ၂၁ ရက်နေ့တွင် ဒေလီသို့ ဆိုက်ရောက်လာသည်။ အိန္ဒိယအပေါ် ၂၆% စည်းကြပ်မှု ပါဝင်သည့် ယင်း သွင်းကုန်ခွန်များမှာ နိုင်ငံ အများစု အပေါ် ဇူလိုင်လ ၈ ရက်နေ့အထိ ၁၀% တွင် တန့်နေသည်။ အိန္ဒိယ အစိုးရမှာ အမေရိကန်၊ EU အပြင် အခြား နိုင်ငံများနှင့် စီးပွားရေး လုပ်ငန်းများ အပြေး အလွှား လုပ်ရ တော့သည်။

တရုတ်ပြည်တွင် ယဉ်ကျေးမှုတော်လှန်ရေး* အကြောင်းကို ပေါ်ပေါ်တင်တင် ဆွေးနွေးရန် မဖြစ်နိုင်။ မော်စီတုန်း လွှတ်ပေးလိုက်သည့် တယူသန်ဂိုဏ်းသားများက လူသန်းပေါင်းများစွာကို စွဲချက်များတင်ခဲ့ကြပြီး အချို့မှာ သေဒဏ်ကျ ခံခဲ့ရသော ၁၉၆၆ မှ ၁၉၇၆ ကံဆိုးမိုးမှောင်နှစ်များမှာ အစိုးရ၏ မှတ်တမ်းများတွင် အပြည့်အစုံ ဖေါ်ပြ မထားပါ။ ဤအဖြစ်မှာ ရှီကျင်းဖျင် လက်ထက်တွင် ပို၍ပင် ရှောင်ရှားရမည့် ခေါင်းစဉ်ဖြစ်လာသည်။ မော်စီတုန်း လက်ထက် ရက်စက်မှုကြီးကို ရှီက ကွန်မြူနစ်ဝါဒ အာဏာ လွှမ်းမိုးမှုအား “သမိုင်းဝင် ဘာသာမဲ့” ခြိမ်းခြောက်မှုဟု သုံးသပ်သည်။ သို့သော် အမေရိကန်နိုင်ငံရေးအကြောင်း အွန်လိုင်း ဆွေးနွေးခန်းများတွင် ဖြတ်တောက်မှုများ လျှော့လျှော့ ပေါ့ပေါ့ ရှိသည်။ တရုတ်လူမျိုးများက ထရမ့်၏ အာဏာကို သရော် သို့မဟုတ် ညည်းညူမြည်တမ်းရာ တွင်

ပြည်ပ အကူအညီကို အပြစ်ပြောဖို့ လွယ်ပါတယ်။ မကြာခဏဆိုသလို ပိုက်ဆံဆိုတာ အလဟဿ ဖြစ်သွား နိုင်သလို အလွဲသုံးခံ ရနိုင်တယ်။ သူ့ရဲ့အကျိုးရလဒ်ကို လွယ်လွယ်မမြင်ရနိုင်ဘူး။ တခြားနိုင်ငံက သူစိမ်းတွေကို ထောက်ပံ့ လိုက်တယ်ဆိုတာ ကိုယ့်နိုင်ငံက မဲဆန္ဒရှင်တွေ ရမယ့်အထဲက လျော့သွားတာလေ။ ဒါဟာ အမေရိက ပထမ ဆိုတဲ့ သမ္မတ ဒေါ်နယ်ထရမ့်ရဲ့ စံပြပစ်မှတ် ဖြစ်လာ စေတာပါ။  ဇန်နဝါရီ ၂၄ ကစပြီး အကူအညီအားလုံး ရပ်ပါလို့ နိုင်ငံခြားရေးဌာနက အမိန့်ထုတ်လိုက်တဲ့အခါ တစ်ကမ္ဘာလုံးက လိုအပ်နေသူတွေအတွက် မြောက်မြားလှစွာသော အကူအညီတွေ ညတွင်းချင်း ပျောက်ကွယ် သွားရပြီး နေရာတိုင်း မှာ နာကျင်ခံစားကြရပါတယ်။ ဆေးပေးခန်းတွေပိတ်၊ ခုခံအားနည်း ရောဂါသည်တွေအတွက် ဆေးတွေကုန်၊ ဗိုင်းရပ်စ် ကာကွယ်ရေးလုပ်ငန်းတွေရပ်၊ မြေမြှုပ်မိုင်း ရှင်းလင်းရေး

ဘယ်ကိစ္စမှ လူဝင်မှုကိစ္စလောက် ဒေါ်နယ်ထရမ့်နဲ့တွဲ မနေပါဘူး။ ၂၀၁၅ သမ္မတဖြစ်တာနဲ့ မက်ဆီကန်တွေကို ရာဇဝတ်ကောင်တွေ၊ မုဒိမ်းကောင် တွေလို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။ ကိုးနှစ်လုံးလုံး သမ္မတရွေးကောက်ပွဲ သက်တမ်း တစ်လျှောက် “တံတိုင်းကာမယ်”၊ “အစုလိုက် အပြုံလိုက် ပြန်ပို့ပစ်မယ်” ဆိုတဲ့ကြုံးဝါးသံတွေ ညံနေခဲ့တာပါ။ ကင်မလာဟားရစ်ကို အနိုင်ယူပြီးနောက်မှာတော့ တရားဝင် လူဝင်မှုကို ထိန်းချုပ်ပြီး တရားမဝင် လူဝင်မှုကို တားမြစ်ဖို့ ထရမ့်က အားထုတ်လာမှာပါ။ သူ့ရဲ့အဖွဲ့က ၂၀၂၅မှာ အတွေ့အကြုံပိုများလာပြီး ထိထိရောက်ရောက် ပိုလုပ်လာနိုင်ပါလိမ့်မယ်။ အမေရိကန်နိုင်ငံရဲ့ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးစနစ်က ပြည်ထောင်စုအစိုးရဌာနများရဲ့ အကဲဖြတ်မှုအပေါ် အခြေခံထား တာပါ။ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေက အရမ်းကို ခေတ်နောက်ကျနေပြီး ရွှေ့ပြောင်းဝင်ရောက်လာ သူများနဲ့ မူဝါဒရေး ဆွဲသူများ နားမလည်နိုင်အောင် ရှုပ်ထွေးပါတယ်။ သုံးနေရာစလုံးမှာ နိုင်ထားတဲ့ ရီပတ်ဘလီကန်တွေ (အထက်လွှတ်တော်၊